Co znajdziesz w artykule?
Skóra to największy organ ciała. Jedną z jej funkcji jest ochrona narządów wewnętrznych przed szkodliwymi czynnikami środowiska zewnętrznego.[1] Podstawowym elementem tej ochrony jest naskórek, zwłaszcza warstwa rogowa i płaszcz lipidowy na jej powierzchni. Obronę przed drobnoustrojami chorobotwórczymi zapewniają swoiste i nieswoiste mechanizmy immunologiczne. Dodatkowo kwaśny odczyn na powierzchni skóry (pH 5,4-5,9) chroni przed szczepami patogennymi. Na powierzchni skóry znajduje się specyficzna flora bakteryjna, która jest zależna od wieku, płci, a także klimatu. Liczne badania wskazują, że prawidłowa mikroflora skóry pełni istotną funkcję w utrzymaniu równowagi między procesami zapalnymi a przeciwzapalnymi, chroniąc gospodarza przed patogenami i rozwojem infekcji.
Spis treści
- Zapalenie mieszków włosowych (folliculitis)
- Wyłysiające zapalenie mieszków włosowych (folliculitis decalvans)
- Czyrak. Czyraczność. Czyrak gromadny
- Zapalenie pęcherzowe i złuszczające skóry noworodków/gronkowcowy zespół oparzonej skóry (Staphylococcal scalded skin syndrome)
- Liszajec zakaźny
- Liszajec pęcherzowy noworodków
- Jęczmień
- Zanokcica (paronychia)
- Zastrzał gronkowcowy
- Martwicze zapalenie powięzi
- Podsumowanie
Mikrobiom skóry pełni ważną funkcję w utrzymaniu zdrowia człowieka poprzez hamowanie inwazji przez patogeny i wytwarzanie peptydów przeciwbakteryjnych. 1 Gronkowce są bakteriami tlenowymi o kształcie kulistym. Mogą wywoływać infekcje skóry, tkanek miękkich, ale także zakażenia układu pokarmowego, oddechowego, moczowo-płciowego, krążenia, a także ośrodkowego układu nerwowego. 2 Najczęściej spotykamy się z dwoma szczepami:
- gronkowcem złocistym (Staphylococcus aureus),
- gronkowcem skórnym (Staphy
Dodaj do ulubionych
