Co znajdziesz w artykule?
- Obraz kliniczny alopecia areata
- Metody leczenia miejscowego i systemowego
- Ocena aktywności choroby i odstawianie leczenia
Spis treści
- Patogeneza
- Obraz kliniczny
- Rozpoznanie
- Skala SALT
- Przebieg kliniczny
- Leczenie
- Miejscowe glikokortykosteroidy
- Doogniskowe glikokortykosteroidy
- Systemowe glikokortykosteroidy
- Minoksydyl
- Immunoterapia kontaktowa
- Fototerapia
- Leki immunosupresyjne i modyfikujące przebieg choroby
- Inhibitory kinaz janusowych
- Leki biologiczne
- Inhibitory fosfodiesterazy 4
- Laseroterapia
- Osocze bogatopłytkowe
- Miejscowe analogi prostaglandyn
- Psychoterapia
- Ocena aktywności choroby i odstawianie leczenia
- Podsumowanie
Łysienie plackowate (AA – alopecia areata) należy do grupy chorób autoimmunologicznych. W jego przebiegu na skutek reakcji zapalnej skierowanej przeciw nieznanym antygenom mieszka włosowego dochodzi do utraty włosów o charakterze niebliznowaciejącym. Szacuje się, że częstość występowania choroby w populacji wynosi ok. 2%. Typowo początek AA przypada na trzecią lub czwartą dekadę życia, jednak choroba może ujawnić się w każdym wieku. AA dotyka z podobną częstością obu płci. Ma charakter
Dodaj do ulubionych
