Co znajdziesz w artykule?

W farmakoterapii cukrzycy typu 2 należy uwzględnić farmakokinetykę każdego ze zlecanych leków, w tym przede wszystkim sposób usuwania go z organizmu. Część leków jest metabolizowana lub usuwania przez nerki, dlatego przy upośledzeniu czynności wydalniczej nerek wymaga zmniejszenia ich dawki lub nawet ich odstawienia.

Zalecenia FDA z 2016 roku dotyczące stosowania metforminy.[3]

■ Przed rozpoczęciem leczenia oceń eGFR.

■ Lek jest przeciwwskazany u chorych z eGFR <30 ml/min/1,73 m2

■ Niezalecane jest rozpoczęcie leczenia u osób z eGFR w przedziale 30-44 ml/min/1,73 m2.

■ U chorych leczonych metforminą oceń przynajmniej raz w roku eGFR.

■ Przerwij stosowanie leku, gdy są podawane jodowe środki kontrastowe u chorych z eGFR między 30-60 ml/min/1,73 m2.

■ Przerwij stosowanie przy dotętniczym podaniu jodowych środków kontrastowych.

■ Oceń eGFR 48 godzin po podaniu jodowego środka kontrastowego. Jeżeli czynność wydalnicza nerek jest stabilna, włącz ponownie do leczenia wspomniany lek.

Spis treści

Oszacować eGFR

Przewlekła choroba nerek jest częstszym zjawiskiem w populacji chorych na cukrzycę typu 2 niż w populacji osób niechorujących na cukrzycę. Wynika to po części z procesu starzenia się nerek, a po części z ich uszkodzenia w przebiegu cukrzycy.

Lekiem, od którego powinniśmy rozpocząć leczenie cukrzycy, jeżeli tylko nie ma przeciwwskazań do jego stosowania, jest metformina (biguanid). 1 Należy ją stosować w leczeniu cukrzycy typu 2 praktycznie od samego początku do końca, nawet jak