Co znajdziesz w artykule?

Pacjenci z cukrzycą są w zwiększonym stopniu narażeni na wystąpienie niewydolności serca (HF – heart failure), a najczęstszą przyczyną zgonów w tej populacji są zdarzenia sercowo-naczyniowe. Wynikają one m.in. z postępujących zmian mikro- i makroangiopatycznych, dlatego tak ważna jest odpowiednio wczesna diagnostyka i indywidualizacja farmakoterapii u pacjentów podwyższonego ryzyka.[1]

Spis treści

Nie tylko kliniczne etapy choroby

Zgodnie z obecnie obowiązującą definicją (wg ESC/PTK) na niewydolność serca składa się zespół typowych objawów podmiotowych, takich jak uczucie duszności, zwiększona męczliwość, którym mogą towarzyszyć nieprawidłowości w badaniu przedmiotowym (takie jak cechy zastoju w krążeniu płucnym, obrzęki obwodowe – najczęściej kończyn dolnych, przepełnienie żył szyjnych), spowodowane zaburzeniami w budowie lub czynności serca, które wpływają na zmniejszony rzut serca