Co znajdziesz w artykule?
Stany zapalne trzustki oprócz zespołu złego wchłaniania jelitowego powodują upośledzoną tolerancję glukozy lub jawną cukrzycę, występującą u 10-35 proc. chorych. Współistnienie zaburzeń trawienia, wchłaniania i upośledzenie apetytu przyczyniają się do niedożywienia, a nawet wyniszczenia. Przebieg cukrzycy u takich chorych cechuje się skłonnością do hipoglikemii związanej z niedoborem glukagonu, unikaniem posiłków, zaburzeniami wchłaniania. W leczeniu cukrzycy ze względu na deficyt wydzielania insuliny przez uszkodzoną trzustkę rzadko można zastosować doustne leki hipoglikemizujące, a insulinoterapia powinna być zindywidualizowana.
Klasyczny profil glikemii
- W przypadku schematu 24-godzinnego – stały poziom glikemii w ciągu doby, z niewielkim wzrostem w godzinach przedpołudniowych, związany z wyższym poziomem hormonów o działaniu hiperglikemizującym.
- W przypadku schematu 16- lub 20-godzinnego – wzrost glikemii tuż po podłączeniu dożylnej mieszaniny żywieniowej, wysokie wartości glikemii w czasie jej podawania i spadek po jej odłączeniu.
- W przypadku zachowanego spożywania normalnych posiłków na powyższe profile nakładają się poposiłkowe wzrosty glikemii.
Spis treści
Jak uniknąć niedożywienia
W ciągu ostatnich 10 lat zmienił się sposób żywienia chorych z zapaleniem trzustki. Wykazano, że zachowanie funkcji przewodu pokarmowego w czasie choroby ma równie duży wpływ na końcowy rezultat leczenia, jak ograniczenie stymulacji trzustki w trakcie resorpcji nacieku zapalnego. Obecnie zalecanym sposobem żywienia chorych na ciężkie ostre zapalenie trzustki (OZT) jest żywienie dojelitowe przez zgłębnik nosowo-jelitowy wprowadzony do jelita czczego poniżej więzadła