Co znajdziesz w artykule?
International Diabetes Federation (IDF) informuje, że 16,2 proc. żywo urodzonych dzieci na świecie w 2017 roku zostało urodzonych przez kobiety, które miały cukrzycę w ciąży. Najczęstszą przyczyną zaburzeń gospodarki węglowodanowej w tym okresie jest cukrzyca ciążowa (GDM) 86,4 proc.[1]. 6,2 proc. przypadków hiperglikemii stanowi cukrzyca zdiagnozowana przed ciążą. 7,4 proc. to cukrzyca po raz pierwszy rozpoznana w ciąży, typu 1, 2 lub innego. Częstość GDM rośnie z wiekiem ciężarnej. 36,4 proc. kobiet między 40. a 44. r.ż. na świecie doświadczyło hiperglikemii w ciąży. W Polsce na podstawie danych IDF w 2017 roku zarejestrowano 38 264 ciąż z towarzyszącą hiperglikemią.[1]
Spis treści
Krzywa trzypunktowa i czynniki ryzyka
Rozpoznanie GDM to zwykle zadanie ginekologa. Lekarz tej specjalności po stwierdzeniu ciąży powinien zlecić badania mające na celu zdiagnozowanie zaburzeń gospodarki węglowodanowej w ciąży. Jeśli ciężarna należy do grupy ryzyka rozwoju GDM, powinna mieć zlecone wykonanie jak najszybciej testu tolerancji glukozy z 75 g glukozy (OGTT), tzw. krzywa trzypunktowa. Przy nieobecności czynników ryzyka należy oznaczyć glikemię na czczo. Wartość glikemii na czczo
Dodaj do ulubionych
