Najczęściej popełniane błędy w diagnostyce i prowadzeniu ciąży wielopłodowej

RODZINNE WYSTĘPOWANIE BLIŹNIĄT
Silnie zakorzenionym w tradycji przekonaniem jest pogląd, że bliźnięta pojawiają się częściej w tej samej rodzinie dopiero w drugim pokoleniu. Jest to błędne przekonanie. Nie ma bowiem na to żadnych dowodów naukowych poza poszlakowymi. Jeżeli jednak weźmiemy pod uwagę wpływ uwarunkowanej genetycznie hiperowulacji, to może tak się niekiedy zdarzyć. Urodzenie się bliźniąt w tej samej rodzinie będzie bowiem zależało od tego, czy dzieci dziedziczące ten gen od rodziców będą synami czy córkami. Na przykład: pokolenie 1: babcia ma gen hiperowulacji. Ona i dziadek mają męskie bliźnięta dwujajowe, Jasia i Stasia. Pokolenie 2: Jaś i Staś są nosicielami genu dla hiperowulacji, ale u nich ona oczywiście nie wystąpi. Nie będą mieć zatem bliźniąt (z wyłączeniem zaistnienia innych czynników). Natomiast każdy z nich ma córkę – Zosię i Małgosię. Pokolenie 3: Zosia i Małgosia odziedziczyły gen hiperowulacji od swoich ojców. Każda z nich ma zatem dużą szansę na urodzenie bliźniąt.
Przykład ten wyraźnie wskazuje na to, jak bliźnięta w tej rodzinie mogą pojawić się dopiero w drugim pokoleniu. W rzeczywistości zależy to jednak jedynie od tego, czy spadkobiercą genu hiperowulacji od rodziców był syn czy córka.