Co znajdziesz w artykule?
Cukrzycą nazywa się grupę zaburzeń metabolicznych, związanych z występowaniem hiperglikemii, będącej rezultatem względnego lub bezwzględnego niedoboru insuliny. Cukrzyca ciążowa (gestational diabetes mellitus – GDM) to zaburzenie tolerancji glukozy, które zostało po raz pierwszy rozpoznane lub rozwija się w ciąży.
Do negatywnych matczynych następstw GDM można zaliczyć wzrost ryzyka:
• stanu przedrzucawkowego,
• nadciśnienia ciążowego,
• zakażeń,
• porodów zabiegowych.
Według Rekomendacji PTG do czynników ryzyka zachorowania na GDM zalicza się:
• ciążę po 35. r.ż.,
• otyłość (BMI > 27 kg/m2),
• rodzinny wywiad w kierunku cukrzycy typu 2,
• rozpoznanie GDM w poprzednich ciążach,
• urodzenie dzieci o dużej masie ciała (> 4000 g),
• urodzenie noworodka z wadą rozwojową,
• zgony wewnątrzmaciczne w wywiadzie,
• nadciśnienie tętnicze przed ciążą,
• wielorództwo,
• zespół policystycznych jajników (ang. polycystic ovary syndrome – PCO).
Spis treści
MT: W Polsce rośnie liczba przypadków cukrzycy ciążowej (GDM). Czym jest to spowodowane?
Dr Aleksandra Stupak: Aktualne dane dotyczące częstotliwości rozpoznawania GDM na świecie wskazują na wzrost rozpoznawania i występowania. Szacowane występowanie zaburzeń węglowodanowych w Polsce mieści się w przedziale 3-5 proc. wszystkich ciąż, zaś GDM stanowi ok. 80 proc. wszystkich przypadków zaburzeń tolerancji glikemii u ciężarnych.
Występujący wzrost rozpoznawania nowych przypadków zależy po pierwsze
Dodaj do ulubionych
