Co znajdziesz w artykule?
Zasada SMART mówi, że cele muszą być skonkretyzowane, mierzalne, ambitne, realne i określone w czasie, czyli musimy wiedzieć, co chcemy osiągnąć w zdrowiu w danym czasie, uwzględniając nasze warunki ekonomiczne i aktualne kluczowe wyzwania.
Obecnie najczęściej zgłaszaną potrzebą jest zwiększenie dostępu do świadczeń zdrowotnych, gdy pojawia się problem zdrowotny. W kontekście interesów państwa, ale również nas samych, nadrzędnym celem powinno być jednak zachowanie zdrowia jak najdłużej, a gdy pojawia się choroba, skuteczna interwencja i opieka, nakierowane na jak najlepszą jakość życia. Niestety realizacja tych potrzeb nie zależy tylko od pieniędzy, ale również organizacji oraz metod, narzędzi i kultury zarządzania.
MT: Jakie koncepcje w dziedzinie zarządzania i ekonomii dominują w dyskursie naukowym w obszarze ochrony zdrowia?
Dr Małgorzata Gałązka-Sobotka: Dopiero zweryfikowanie teorii w praktyce pozwala ocenić modne koncepcje. Przykładem jest neoliberalne podejście new public management (nowe zarządzanie publiczne – red.), które zakładało minimalizację roli państwa, quasi-konkurencję, rywalizację podmiotów publicznych i prywatnych nakierowaną na efektywność ekonomiczną i lepszą jakość. Zagrożenia