Co znajdziesz w artykule?
Choć insulinooporność nie jest jednostką chorobową samą w sobie, stanowi istotny mechanizm patofizjologiczny leżący u podłoża wielu zaburzeń metabolicznych i sercowo-naczyniowych. Podstawowy element postępowania w insulinooporności i prewencji cukrzycy typu 2 stanowią interwencje żywieniowe – omówiono je w niniejszej pracy
Spis treści
Insulinooporność definiowana jest jako zmniejszona odpowiedź biologiczna tkanek obwodowych – przede wszystkim mięśni szkieletowych, tkanki tłuszczowej oraz wątroby – na prawidłowe lub podwyższone stężenia insuliny. W warunkach fizjologicznych insulina odpowiada za utrzymanie homeostazy glukozy poprzez zwiększanie jej wychwytu w mięśniach i tkance tłuszczowej, hamowanie glukoneogenezy wątrobowej oraz regulację metabolizmu lipidów i białek. W przebiegu insulinooporności mechanizmy te ulegają
Dodaj do ulubionych
