Co znajdziesz w artykule?

Celem leczenia dożylnymi preparatami immunoglobulin jest uzupełnienie niskiego stężenia przeciwciał IgG (leczenie substytucyjne) lub modulacja czynności układu odpornościowego (duże dawki preparatu)


Mechanizm działania dożylnych immunoglobulin różni się w zależności od leczonej choroby


Preparaty handlowe dożylnych immunoglobulin różnią się między sobą i nie można ich stosować zamiennie


Potwierdzono skuteczność dożylnych preparatów immunoglobulin w leczeniu wielu chorób, m.in. w niedoborach odporności humoralnej, neuropatii o podłożu immunologicznym, chorobie Kawasaki, idiopatycznej plamicy małopłytkowej oraz niektórych zapaleniach naczyń


Ze względu na światowy deficyt preparatów dożylnych immunoglobulin, wysokie koszty i czas leczenia, niezwykle istotny jest właściwy dobór pacjentów

Spis treści

Dożylne immunoglobuliny to preparaty krwiopochodne przygotowywane z zasobu osocza uzyskanego z 1000-15 000 plazmaferez lub pobrań krwi. Preparaty zawierają >95% przeciwciał klasy IgG ze śladową ilością IgA i IgM. Stosuje się je w:

  • leczeniu substytucyjnym; zwykle w celu uzupełnienia zbyt niskiego stężenia IgG w surowicy, preparat podaje się co 3 tygodnie w dawce 200-400 mg/kg m.c.
  • w większych dawkach, 1-2 g/ kg m.c. raz w miesiącu – w celu modulacji czynności układu odpornościowego i w wielu