Spis treści
- CELE ARTYKUŁU
- Wprowadzenie
- Skuteczność – pierwszy cel terapii
- Optymalne skojarzenie lekowe
- Możliwe połączenia
- Połączenie możliwe, ale…
- Antagonista wapnia (niebędący pochodną dihydropirydyny) w połączeniu z β-adrenolitykiem
- Niedihydropirydynowy (werapamil, diltiazem) w połączeniu z dihydropirydynowym (np. amlodypina, lerkadypina) antagonistą wapnia
- Inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę lub sartan w połączeniu z diuretykiem oszczędzającym potas
- Diuretyk w połączeniu z lekiem α-adrenolitycznym
- Dihydropirydynowy antagonista wapnia w połączeniu z lekiem α-adrenolitycznym
- Inne leki hamujące układ współczulny. Klonidyna, moksonidyna, rylmenidyna oraz metylodopa
- Połączenia niewskazane
- Najczęściej popełniane błędy farmakoterapii
- Podsumowanie
Dane epidemiologiczne wskazują, że mniej niż połowa osób cierpiących na nadciśnienie tętnicze (NT) jest leczona skutecznie. 1 Wyniki polskich badań dowodzą, że odsetek ten jest jeszcze niższy – nie przekracza dwudziestu kilku procent. 2
CELE ARTYKUŁU
Po przeczytaniu artykułu Czytelnik powinien umieć:
- wdrażać i optymalizować terapię przeciwnadciśnieniową z zastosowaniem podstawowych leków hipotensyjnych
- zweryfikować zasadność politearpii i rozpoznać przypadki niewłaściwie stosowanych
Dodaj do ulubionych
