Co znajdziesz w artykule?
1. Wszystkie leki antyarytmiczne mają również swój potencjał proarytmiczny.
2. Większość leków przeciwarytmicznych może prowadzić do zaburzeń automatyzmu i przewodzenia, takich jak dysfunkcja węzła zatokowego oraz bloki przedsionkowo-korowe.
3. Dronedaron może powodować liczne interakcje lekowe. Przed włączeniem tego leku należy szczególnie zwrócić uwagę na wszystkie potencjalne interakcje lekowe.
4. Leki klasy I (blokujące kanały sodowe) zwiększają śmiertelność ogólną u pacjentów po zawale mięśnia sercowego.
5. Leki klasy III cechuje wydłużanie odcinka QT, co może prowadzić do wystąpienia częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes.
6. Propafenon ma działanie kardiotoksyczne.
7. Wernakalant jest przedstawicielem nowej grupy mieszanych antagonistów kanału sodowego i potasowego, zwiększa prawdopodobieństwo powrotu rytmu zatokowego u chorych z AF.
Spis treści
Leki antyarytmiczne stosuje się powszechnie w codziennej praktyce. Szczegółowa wiedza na temat potencjalnych działań niepożądanych staje się zatem nieodłącznym narzędziem każdego klinicysty.
CELE ARTYKUŁU
Po przeczytaniu artykułu Czytelnik powinien umieć:
- rozpoznać powikłania po lekach antyarytmicznych
- postępować w przypadku wystąpienia powikłań
- rozpoznać powikłania wymagające pilnego skierowania chorego do kardiologa
Wprowadzenie
Mimo znacznego postępu w rozwoju technik inwazyjnych
Dodaj do ulubionych
