Co znajdziesz w artykule?
- Immunologiczną plamicę małopłytkową (ITP) cechuje liczba płytek <100 × 103/µl krwi przy jednoczesnej prawidłowej liczbie leukocytów, prawidłowym stężeniu hemoglobiny i bez nieprawidłowości w rozmazie krwi obwodowej. Dodatkowo stwierdza się objawy skazy skórnej lub śluzówkowej
- ITP ma dwie postaci – pierwotną i wtórną. Wtórna jest znacznie łatwiejsza do leczenia, bo znamy jej przyczyny i zasadą jest terapia choroby podstawowej, natomiast pierwotna stwarza więcej problemów
- Pomimo dostępności nowych substancji leczenie ITP stanowi wyzwanie i wymaga indywidualnego podejścia do każdego pacjenta
Spis treści
Płytki krwi wraz z elementami śródbłonka naczyniowego odpowiadają za hemostazę pierwotną, której końcowym etapem jest wytworzenie czopu płytkowego.
Ze względu na dużą liczbę czynników odpowiedzialnych za wystąpienie małopłytkowości oraz jej współistnienie z wieloma schorzeniami diagnostyka stanowi poważne wyzwanie w codziennej praktyce klinicznej.
Obecnie obowiązujące nazewnictwo, biorące pod uwagę patogenezę, zostało ustalone przez American Society of Hematology i potwierdzone przez
Dodaj do ulubionych
