Spis treści
Inhibitory pompy protonowej a przeżywalność pacjentów z glejakiem wielopostaciowym
Inhibitory pompy protonowej (PPI – proton pump inhibitors) często przepisuje się w profilaktyce zapalenia żołądka i chorobie wrzodowej pacjentom z glejakiem wielopostaciowym zażywającym glikokortykosteroidy (GKS).
Dane przedkliniczne sugerują jednak, że niektóre PPI mają właściwości przeciwutleniające, przez co mogą osłabiać działanie przeciwnowotworowe zarówno radio- (RTH – radiotherapy), jak i chemioterapii (CTH – chemotherapy) w wyniku zwiększania aktywności dehydrogenazy aldehydowej 1A1 (ALDH1A1). W metaanalizie, w której wzięło udział prawie 3000 osób leczonych w ramach jednego z 5 wieloośrodkowych badań klinicznych dotyczących nowo zdiagnozowanego glejaka wielopostaciowego, stosowanie omeprazolu, esomeprazolu lub pantoprazolu wiązało się ze skróceniem mediany całkowitego przeżycia (OS – overall survival) w porównaniu z grupą, w której nie stosowano tych leków, przy czym bezwzględna różnica wyniosła aż 2,4 miesiąca.
Metoda badania obserwacyjnego nie pozwala na ustalenie związku przyczynowo-skutkowego, a wyniki mogą wynikać z innych czynników zakłócających. Sugerują one, że należy odradzać stosowanie PPI pacjentom z glejakiem wielopostaciowym, ponieważ dostępne są alternatywne leki hamujące wydzielanie kwasu solnego, a nie można wykluczyć szkodliwego działania PPI. Dalsze badania translacyjne powinny ustalić ewentualny związek przyczynowo-skutkowy.