Co znajdziesz w artykule?
Przełom w leczeniu nowotworów podścieliska przewodu pokarmowego (GIST) dokonał się po zastosowaniu inhibitorów drobnocząsteczkowych blokujących białko KIT lub PDGFRA (receptor typu α dla płytkopochodnego czynnika wzrostu), do których należą m.in. imatynib, sunitynib, regorafenib czy sorafenib. Obecnie imatynib stosuje się w leczeniu I linii choroby nieoperacyjnej czy w stadium rozsiewu, jak również w leczeniu pooperacyjnym w grupie chorych o wysokim ryzyku nawrotu choroby. U chorych, u których stosuje się imatynib, pomimo jego wysokiej skuteczności i dobrej tolerancji leczenia w ciągu dwóch-trzech lat leczenia dochodzi do progresji choroby u około połowy pacjentów. Jest to uwarunkowane uaktywnieniem się mechanizmów oporności, głównie związanych z pojawianiem się mutacji wtórnych. W tej sytuacji opcją jest sunitynib, a w przypadku dalszej progresji choroby – regorafenib lub sorafenib. Zawsze w przypadku chorych na GIST opornych na leczenie imatynibem należy rozważać możliwość włączenia ich do dostępnych badań klinicznych.
Spis treści
Zrozumienie biologii nowotworów podścieliska przewodu pokarmowego (GIST) zrewolucjonizowało możliwości terapeutyczne zarówno w leczeniu choroby zaawansowanej, jak i w leczeniu przed- i pooperacyjnym. W 1998 roku Hirota i wsp. wykazali, że obecność aktywującej mutacji kinazy tyrozynowej KIT jest jedną z głównych przyczyn rozwoju choroby, podobnie jak obecność mutacji receptora typu α płytkowopochodnego czynnika wzrostu (PDGFRA). 1 Zastosowanie imatynibu w spektakularny sposób poprawiło wyniki
Dodaj do ulubionych
