Co znajdziesz w artykule?
Transplantacja komórek krwiotwórczych to przyjęta metoda leczenia chorób rozrostowych układ krwiotwórczego, anemii aplastycznych, talasemii, chorób metabolicznych oraz immunologicznych, np. niedoborów odporności. Termin ten dotyczy całości stosowanych procedur związanych z przygotowaniem chorego do zabiegu, prowadzeniem go w jego trakcie oraz opieką po zabiegu. Początkowo źródłem komórek krwiotwórczych był tylko szpik. Obecnie komórki macierzyste uzyskuje się również z krwi obwodowej oraz pępowinowej. Pierwsze przeszczepienie zostało przeprowadzone pod koniec lat 50. XX wieku, ale pierwsze próby były podejmowane już w latach 30. XX wieku. Ze względu na brak wiedzy o sposobach doboru np. w zakresie antygenów zgodności tkankowej, czyli antygenów HLA (ang. human leukocyte antigen), próby te były skazane na niepowodzenie.[1]
Spis treści
Oznaczanie chimeryzmu poprzeszczepowego
Przeszczepione komórki krwiotwórcze mogą pochodzić od samego biorcy (przeszczep autogeniczny) lub od dawcy zarówno rodzinnego, jak i niespokrewnionego (przeszczep allogeniczny). W zależności od procedury przeszczepiania stosowane jest postępowanie mieloablacyjne, czyli takie, podczas którego następuje całkowite zniszczenie układu krwiotwórczego biorcy poprzez stosowanie chemioterapii lub radioterapii, bądź niemieloablacyjne, czyli poprzedzone
Dodaj do ulubionych
