Lato ze zmienną aurą

ciekawego letniego numeru „Onkologii po Dyplomie”.

Gorąco polecam artykuł prof. Moniki Rucińskiej dotyczący zasad postępowania w przypadku zaburzeń lękowych i depresji u pacjentów w trakcie opieki hospicyjnej. To jeden z wielkich i częstokroć trudnych do rozwiązania problemów współczesnej onkologii. Stały postęp w możliwościach terapeutycznych skutkuje poprawą wyleczalności, a jeśli to się nie udaje, przekształceniem nowotworu w chorobę przewlekłą. U wielu chorych nieuchronna jest faza terminalna, której praktycznie zawsze towarzyszą lęk i depresja. Artykuł zatytułowany „W jaki sposób leczyć zaburzenia lękowe i depresję u pacjentów w hospicjum” szczegółowo omawia zarówno rodzaje zaburzeń lękowych oraz depresji, jak i możliwości farmakoterapii, przy czym należy pamiętać, jak ważne na tym etapie choroby jest wsparcie psychologiczne dla pacjenta.

Zachęcam także do przeczytania artykułu „Zespół kacheksja-anoreksja nowotworowa. Kiedy i w jaki sposób reagować” autorstwa mgr Eweliny Choromańskiej i dr Aleksandry Kapały omawiający zasady postępowania w przypadku tytułowego zaburzenia towarzyszącego chorobie nowotworowej. Jest to problem mający fundamentalne znaczenie, jeśli chodzi o jakość życia oraz proces leczenia onkologicznego. Predykcyjny i prognostyczny wpływ odżywienia na wyniki terapii nie budzi dziś wątpliwości. Właściwa alimentacja i zapobieganie kacheksji stanowią więc jeden z głównych elementów leczenia wspomagającego w onkologii.

Kolejne trzy artykuły dotyczą standardów postępowania w wybranych nowotworach. Profesor Jakub Kenig poruszył bardzo ważny problem w artykule „Rak dróg żółciowych u pacjentów w podeszłym wieku” – przedstawia zasady diagnostyki oraz współczesne metody stosowane w tej chorobie i w tej konkretnej grupie wiekowej, podkreślając postęp zarówno w chirurgii, jak i w leczeniu systemowym. Niestety, raki dróg żółciowych pozostają nowotworami o niekorzystnym rokowaniu. W kolejnym artykule – „Radioligandy i teranostyka. W jaki sposób zmienia się podejście do pacjenta z przerzutowym nowotworem” – lek. Katsiaryna Rydsik i prof. Leszek Królicki omówili zastosowanie radiofarmaceutyków oparte na zasadach medycyny precyzyjnej w przypadku przerzutów nowotworowych. Z pewnością to również bardzo ciekawe doniesienie, podobnie jak to autorstwa lek. Agnieszki Suligowskiej i prof. Aldony Kowalskiej dotyczące standardów stosowanych przy operacji układu chłonnego u chorych na zróżnicowane raki tarczycy. W tym artykule (pt. „Zakres leczenia chirurgicznego układu chłonnego szyi u pacjentów ze zróżnicowanym rakiem tarczycy”) warto zwłaszcza zwrócić uwagę, że w przypadku raka brodawkowatego przerzuty do węzłów chłonnych szyi nie są niekorzystnym czynnikiem prognostycznym, co w onkologii stanowi ewenement. Oczywiście w numerze 4/2006 „Onkologii po Dyplomie” nie zabraknie nowinek medycznych zebranych w „Aktualnościach naukowych” przygotowanych przez lek. Bartosza Spławskiego.

Kończąc, życzę wszystkim Czytelnikom wspaniałej pogody na dalszą część lata oraz możliwości spokojnego wypoczynku od codziennej i niełatwej pracy.