Echokardiograficzne metody oceny lewego przedsionka

Powiększenie LA określa stopień zaawansowania i czas trwania zaburzeń napełniania lewej kory. Podczas cyklu serca LA stanowi rezerwuar dla krwi spływającej z żył krążenia płucnego w fazie skurczu lewej komory (left ventricle, LV), umożliwia przepływ krwi do LV podczas wczesnego rozkurczu (faza szybkiego napełniania) oraz jest pompą dopełniającą o ok. 15-30 % objętość LV w fazie późnego napełniania. Zmiany objętości LA powodują zmiany naprężenia ścian przedsionka i zwiększenie jego wymiarów. Oceny echokardiograficznej LA można dokonać w badaniu przezklatkowym (transthoracic echocardiography, TTE) i przezprzełykowym (transesophageal echocardiography,TEE). Zastosowanie znajduje wiele technik echokardiograficznych i metod pomiarowych, takich jak: obrazowanie jednowymiarowe (M-mode), dwuwymiarowe (2D), obrazowanie przestrzenne (3D), przy użyciu funkcji doplera tkankowego (tissue Doppler imaging, TDI) oraz z zastosowaniem technik dodatkowych, takich jak: automatyczna detekcja wsierdzia, kolorkineza, echokardiografia kontrastowa i technika odkształcania (strain). Zastosowanie nowoczesnych technik echokardiograficznych dostarcza nie tylko informacji o wielkości i objętości LA, ale także o jego funkcji.

Badanie przezklatkowe

Zgodnie z wytycznymi Amerykańskiego Towarzystwa Echokardiograficznego (American Society of Echocardiography, ASE) i Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego(European Society of Cardiology, ESC), wszystkie pomiary muszą być dokonane synchronicznie z zespołami QRS elektrokardiogramu. Pomiarów liniowych LA dokonuje się w projekcji przymostkowej w osi długiej i w projekcjach koniuszkowych – czterojamowej i dwujamowej. W projekcji przymostkowej w osi długiej, w prezentacji M-mode lewy przedsionek mierzy się od wewnętrznego obrysu ściany tylnej aorty wstępującej do przedniego brzegu tylnej ściany przedsionka podczas maksymalnego wychylenia tylnego echa aorty do przodu. Pomiaru dokonuje się w końcowej fazie skurczu według zapisu EKG, kiedy wymiar przednio-tylny przedsionka w prezentacji M-mode jest największy (ryc. 1). Pomiary w prezentacji M-mode dobrze korelują z wielkością LA w badaniu angiograficznym i są często wykorzystywane w praktyce klinicznej i badaniach naukowych.