Co znajdziesz w artykule?
  • Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD) – metody leczenia pierwszego wyboru
  • Potencjalizacja terapii w przypadku występowania lekooporności
  • Rola leków neuroleptycznych w tym zakresie – przegląd doniesień naukowych
Spis treści

Rozpowszechnienie zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD – obsessive-compulsive disorder) w populacji ogólnej szacuje się na 2-3%. Zwykle schorzenie ma przewlekły przebieg, może istotnie zaburzać codzienne funkcjonowanie, a w niektórych przypadkach prowadzić nawet do inwalidyzacji pacjenta 1 . W złożonej patofizjologii OCD istotne znaczenie mają nie tylko zaburzenia w układzie serotoninergicznym, lecz także dopaminergicznym oraz glutaminergicznym, w szczególności w takich obszarach mózgu,