Co znajdziesz w artykule?
- Aktualne strategie leczenia zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych
- Wykorzystanie neuroleptyków w terapii augmentacyjnej
- Metody leczenia zaburzeń psychicznych z towarzyszącymi objawami obsesyjno-kompulsyjnymi
Spis treści
- OCD – statystyka, patomechanizmy, strategie leczenia
- Teoria serotoninowa
- Teoria dopaminowa
- Teoria glutaminergiczna
- Wpływ podłoża genetycznego na rozwój i leczenie OCD
- Standardowe metody leczenia zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych
- Zastosowanie neuroleptyków w terapii zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych
- Leki wpływające na układ glutaminergiczny
- Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne w przebiegu innych chorób a zastosowanie neuroleptyków
- Podsumowanie
Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD – obsessive-compulsive disorder) są częstym problemem z zakresu zdrowia psychicznego, dotyczącym kilku procent populacji ogólnej, zwykle o wczesnym początku (w dzieciństwie lub adolescencji) oraz przewlekłym przebiegu. Standardowo głównymi metodami ich leczenia są terapia poznawczo-behawioralna (CBT – cognitive behavioral therapy), szczególnie związana z zastosowaniem technik ekspozycji i powstrzymywania reakcji (ERP – exposure and response prevention),
Dodaj do ulubionych
