Dieta ketogeniczna, charakteryzująca się wysoką zawartością tłuszczów, odpowiednią podażą białka i niską zawartością węglowodanów (w celu indukcji ketozy), była badana jako potencjalna metoda wspomagającego leczenia depresji. Dane przedkliniczne oraz opisy przypadków sugerują potencjalne korzyści

terapeutyczne wynikające z jej stosowania, jednak brakuje danych z dobrze zaplanowanych badań przeprowadzonych w dużych grupach. Niedawne randomizowane badanie kliniczne wykazało niewielką różnicę w zakresie poprawy objawów depresji lekoopornej po 6 tygodniach stosowania diety ketogenicznej w porównaniu z dietą fitochemiczną (obejmującą zwiększenie spożycia warzyw i owoców oraz zastępowanie tłuszczów zwierzęcych olejami roślinnymi). Nieduża różnica między grupami (nieistotna statystycznie) utrzymywała się również po 12 tygodniach obserwacji.

Aktualne podejście do leczenia depresji lekoopornej obejmuje odpowiednie metody farmakoterapii, psychoterapii i/lub neuromodulacji, a także uznane interwencje wspomagające, takie jak aktywność fizyczna. Stosowanie wspomnianych rozwiązań żywieniowych pozostaje w fazie eksperymentalnej.