Co znajdziesz w artykule?
Typowe patogeny endodontyczne (Streptococcus species, Peptostreptococcus species, Enterococcus faecalis, Porphyromonas species, Prevotella species, Fusobacterium species, Eikenella corrodens, Actinomyces species itp.) wykazują największą wrażliwość na typowe antybiotyki o szerokim spektrum z grupy penicylin (ampicylina, amoksycylina z kwasem klawulonowym). Beztlenowce są wrażliwe na penicyliny i klindamycynę, a w ok. 45 proc. oporne na metronidazol. Paciorkowce są również wrażliwe na penicyliny, wankomycynę, w 90 proc. na klindamycynę, 65 proc. na erytromycynę i w 58 proc. na tetracyklinę. W przypadku Enterococcus faecalis sytuacja wygląda odmiennie: są wrażliwe na penicyliny, erytromycynę i wankomycynę, w 70 proc. na tetracyklinę, a niemalże zupełnie oporne na klindamycynę. Nawet przy zastosowaniu antybiotyku o najszerszym spektrum działania możliwe jest odnalezienie w systemie endodontycznym szczepu opornego.
Skuteczność antybiotykoterapii
Nie istnieją jednoznaczne dowody na skuteczność dokanałowej antybiotykoterapii w trakcie leczenia endodontycznego, zarówno celowanej, jak i z zastosowaniem gotowych past antybiotykowych. Rozbieżność wyników badań naukowych świadczy o braku standaryzacji metodologii badań oraz dużej różnorodności i oporności szczepów bakteryjnych. W świetle najnowszych badań nad przemianami klonalnymi oraz bakteryjną dywersją w obrębie mieszanego biofilmu endodontycznego, coraz częściej kwestionuje się zasadność dokanałowej antybiotykoterapii.
Spis treści
Dokanałowe opatrunki tymczasowe na bazie antybiotyków celowanych – przegląd piśmiennictwa
W poprzedniej części cyklu opisano specyfikę mikrobiologiczną i przestrzenną infekcji endodontycznych oraz zasady działania, zalety i wady stosowania gotowych dokanałowych preparatów na bazie antybiotyków. W tej części przybliżona zostaje tematyka zastosowania dokanałowych opatrunków tymczasowych z antybiotykiem celowanym. Omówiona jest również rola past antybiotykowych w endodontycznym leczeniu