Co znajdziesz w artykule?
Dynamiczny rozwój stomatologii w dziedzinie materiałoznawstwa, zmierzający w kierunku systemów adhezyjnych, umożliwił leczenie pacjentów w sposób minimalnie inwazyjny. Zgodnie z tym podejściem stosuje się metody, które maksymalnie oszczędzają tkanki zęba, zapewniają doskonałą szczelność i tym samym długi okres użytkowania wypełnienia przez pacjenta. Tradycyjne opracowywanie ubytków za pomocą wiertła jest szybkie i najbardziej rozpowszechnione w codziennej praktyce. Niestety oprócz zmienionych próchnicowo tkanek niepotrzebnie usuwa się również te zdrowe. Dodatkowo hałas, generowane wibracje i lęk pacjenta przed borowaniem zachęcają do stosowania alternatywnych metod leczenia.[1] Jedną z nich jest abrazja powietrzna, która przeżywa odrodzenie, rzucając nowe światło na przyszłość nowoczesnej stomatologii.
Spis treści
Abrazja powietrzna polega na opracowaniu ubytków lub oczyszczaniu powierzchni zębów za pomocą materiału ściernego. 2 Proces ten nazywany jest również nierotacyjną metodą usuwania próchnicy lub kinetyczną preparacją ubytków. 3 Poza stomatologią zachowawczą i endodoncją abrazję wykorzystuje się m.in. w periodontologii, ortodoncji i protetyce. Z fizycznego punktu widzenia używane do tego celu ścierniwo przekazuje tkankom zęba nadaną mu wcześniej energię kinetyczną, która zależy wprost
Dodaj do ulubionych
