Co znajdziesz w artykule?

Torbiel (z greckiego kýstis, pęcherz)[1] według definicji Kramera oznacza jamę kostną wypełnioną materiałem płynnym, półpłynnym lub gazem. W piśmiennictwie wyróżnia się torbiele prawdziwe (cystis vera), mające torebkę wysłaną nabłonkiem, oraz rzekome (cystis spuria), które mimo że również są zbiornikiem treści płynnej lub półpłynnej, torebki wysłanej nabłonkiem nie mają. Należy zwrócić uwagę, że obszar szczękowo-twarzowy jest regionem anatomicznym, w którym często dochodzi do powstawania tego typu zmian. Powoduje to duża ilość resztek nabłonkowych znajdujących się w kościach szczęk. Szkliwo zębów jest tkanką pochodzącą z ektodermy, a pozostałości epithelium mogą utrzymać się po zakończeniu procesu odontogenezy.[2]

Spis treści

Torbiel korzeniowa (cystis radicularis) jest najczęściej występującą torbielą prawdziwą kości szczękowych. Odsetek jej występowania szacuje się na 50,2. Lokalizuje się przeważnie w obrębie zębów przednich szczęki, zaraz po zębach trzonowych żuchwy. 3 Proces powstania torbieli korzeniowej przebiegający w trzech fazach zaprezentowano na rycinie 1. 4

Ryc. 1. Proces powstawania torbieli.[4]

Ryc. 1. Proces powstawania torbieli.[4]

Początek formowania torbieli jest wynikiem działania produktów przemian metabolicznych komórek