Co znajdziesz w artykule?
Dziedzina medycyny, którą jest stomatologia, zalicza się do tych, gdzie wdrażanie najnowocześniejszych technologii, wynalazków i metod leczenia oraz diagnostyki następuje chętnie i szybko. Z drugiej jednak strony, wiele używanych przez lata metod oraz leków nie znalazło godnych następców i dlatego są nadal z dużym sukcesem używane w codziennej praktyce. Przykładem takim jest podchloryn sodu – związek chemiczny w postaci płukanki o różnym stężeniu, używany w leczeniu endodontycznym od kilkudziesięciu lat. W pracy podjęliśmy próbę przedstawienia kilku procedur, które powinny zostać przeprowadzone w trakcie płukania kanałów podchlorynem sodu, mogących znacząco zmniejszyć ryzyko przepchnięcia tego toksycznego związku do tkanek okołowierzchołkowych, kości, struktur anatomicznych oraz tkanek miękkich jamy ustnej.
Spis treści
Podchloryn sodu w medycynie i stomatologii
Podchloryn sodu (NaOCI) jest znaną od ponad 200 lat substancją używaną przez człowieka w medycynie i przemyśle, a od prawie 60 lat używany jest w endodoncji. Początki jego stosowania sięgają Francji XVIII wieku, gdzie chemik C.L. Berthollet w latach 1785-88 po raz pierwszy wytworzył go w postaci podchlorynu potasowego. 1 Od 1792 roku Percy we współpracy z Bertholletem wytwarzali go w dużych ilościach komercyjnie. Produkcja odbywała się w Javel
Dodaj do ulubionych
