Co znajdziesz w artykule?
Integracja sensoryczna, określana zamiennie przetwarzaniem sensorycznym, odnosi się do sposobu, w jaki układ nerwowy przetwarza i organizuje odczucia z ciała oraz otoczenia, aby odpowiednio i skutecznie reagować. Składowe przetwarzania sensorycznego obejmują: odbieranie bodźców zmysłowych przez receptory czuciowe, przekazywanie tych sygnałów do ośrodkowego układu nerwowego i poprzez niego za pomocą impulsów elektrycznych oraz transmisji chemicznej, a także modulację, dyskryminację/percepcję i multisensoryczną integrację. Rezultatem procesu przeprowadzonego w sposób niezakłócony jest adekwatna odpowiedź motoryczna lub behawioralna na dany bodziec.
Rodzice lub opiekunowie prawni dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu (ASD) za najbardziej akceptowalne i skuteczne techniki kształtowania zachowania uznają kolejno:
■ pozytywne wzmocnienie (ang. positive verbal reinforcment, PVR),
■ powiedz – pokaż – zrób (ang. tell – show – do),
■ dystrakcję,
■ stosowanie nagród,
■ trzymanie za rękę przez rodzica.[15]
Spis treści
Zaburzenia integracji sensorycznej (SPD), w których zawierają się zaburzenia ze spektrum autyzmu (ASD), wynikają z zaburzeń przetwarzania sensorycznego. Układ nerwowy niewłaściwie odbiera i organizuje bodźce oraz niewłaściwie na nie reaguje.
Objawami zaburzeń są nadmierna lub niedostateczna reaktywność na bodźce sensoryczne oraz obniżone umiejętności ruchowe. 1 Częstość występowania zaburzeń integracji sensorycznej w populacji określa się jako wartość od 5,3 proc. do 13,7 proc. – w zależności
Dodaj do ulubionych
