Co znajdziesz w artykule?
Odbudowa pojedynczego braku międzyzębowego od zawsze stanowi wyzwanie w protetyce stomatologicznej. Najwięcej trudności sprawiają klinicystom zmiany zanikowe tkanek twardych i miękkich po utracie zęba w odcinku estetycznym. W niniejszym opracowaniu omówiono jednowizytowe, wielospecjalistyczne postępowanie poekstrakcyjne w przednim odcinku szczęki. Zastosowanie augmentacji zębodołu, zwiększenie objętości tkanek miękkich oraz natychmiastowe zabezpieczenie protetyczne przęsłem typu pontic-close umożliwiły uzyskanie prawidłowego profilu tkanek miękkich. Pozwoliły także ograniczyć resorpcję poekstrakcyjną, stwarzając lepsze warunki do późnej implantacji.
Spis treści
Zmiany zanikowe wyrostka zębodołowego nierozerwalnie towarzyszą ekstrakcji zęba. Wysokie wymagania estetyczne pacjentów sprawiają, że szczególnie istotne jest zachowanie tkanek w przestrzeniach międzyzębowych w przednim odcinku szczęki i żuchwy. Wybór najbardziej właściwego postępowania terapeutycznego wymaga znajomości procesów gojenia oraz zakresu zmian w tkankach twardych i miękkich zachodzących w okolicy poekstrakcyjnej. 1 Najczęściej dochodzi do utraty przedsionkowej blaszki wyrostka
Dodaj do ulubionych
