Co znajdziesz w artykule?
- Przedstawienie rodzajów hiperdoncji
- Omówienie zjawiska dentitio tertia i jego klinicznych kryteriów diagnozowania
- Sposoby pobudzenia trzeciego ząbkowania oraz diagnostyki i leczenia
- Zaprezentowanie przypadku trzeciego ząbkowania u 14-letniego pacjenta
Spis treści
Zwiększoną liczbę zębów, czyli hiperdoncję, stwierdza się w sytuacji, kiedy w jamie ustnej występuje powyżej 32 zębów stałych lub 20 zębów mlecznych. Wyróżnia się dwa typy hiperdoncji: zęby dodatkowe (dentes supplementari) o prawidłowej budowie anatomicznej lub zęby nadliczbowe (dentes supernumerarii) o nieprawidłowej budowie 1, 2 . W większości przypadków zwiększona liczba kilku zębów występuje symetrycznie. Hiperdoncja jest obserwowana częściej w szczęce niż żuchwie oraz dwukrotnie częściej
Dodaj do ulubionych
