Przeczytaj relację z odcinka pt. "Nowe możliwości na stare problemy"

W bieżącym odcinku Kardioexpressu gościem prof. Artura Mamcarza był dr hab. Jacek Lewandowski. Eksperci rozmawiali na temat terapii nadciśnienia tętniczego.

W Polsce na nadciśnienie tętnicze choruje około 11 milionów osób. Ponad połowa leczonych jest tylko jednym lekiem a tylko 23-33% ma dobrze kontrolowane ciśnienie tętnicze.

W adherencji do terapii nadciśnienia tętniczego istotne jest możliwie największe upraszczanie schematów terapii.

Optymalną wartością ciśnienia tętniczego jest ciśnienie do 120/79 mmHg, do 129/84 mmHg jest prawidłowe, do 139/89 mmHg wysokie prawidłowe, a powyżej 140/90 mmHg rozpoznaje się już nadciśnienie tętnicze. W leczeniu dążymy u wszystkich pacjentów do ciśnienia w przedziale poniżej 130/80 mmHg do 120/70 mmHg. U osób powyżej 80 roku życia, z zespołem kruchości czy z hipotonią ortostatyczną, docelowe ciśnienie może wynosi poniżej 140/90 mmHg.

U większości chorych na nadciśnienie zgodnie z najnowszymi wytycznymi należy wdrażać terapie skojarzoną (ACEI/ARB z diuretykiem lub blokerem kanału wapniowego) w formie jednej tabletki przyjmowanej raz w ciągu dnia. Ekspert podkreślił, że dodanie nowego leku hipotensyjnego jest 5 raz skuteczniejsze niż podwojenie dawki jednego leku. Terapia skojarzona sprawia, że pacjenci rzadziej zapominają zażyć lek. Obniża także częstość występowania zdarzeń sercowo-naczyniowych i śmiertelność ogólną. Dodatkowo terapia skojarzona wiąże się z mniejszymi kosztami dla systemu ochrony zdrowia.

W leczeniu nadciśnienia tętniczego podstawowymi lekami są antagoniści układu renina angiotensyna-aldosteron (ACEI) oraz sartany. Obie grupy cechuje wysoka skuteczność kliniczna. Sartany w większym stopniu prowadzą do regresji przerostu lewej komory. Większość sartanów działa przez 24 godziny. Dodatkowo walsartan ma udowodnione działanie ochronne na narządy narażone na uszkodzenie w chorobie nadciśnieniowej. Sartany
w porównaniu do amlodypiny w mniejszym stopniu sprzyjają powstawaniu cukrzycy. Indapamid z kolei ma udowodnione działanie nefroprotekcyjne i obniżające ryzyko zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych.