Dane literaturowe wskazują na dużą heterogenność populacji geriatrycznej, a jednym z kluczowych czynników różnicujących jest w tym wypadku klinicznie jawny zespół kruchości (FS – frailty syndrome) lub zespół predysponujący do jego wystąpienia (pre-frail)¹. FS oznacza wyczerpanie rezerw organizmu wynikające ze skumulowania fizjologicznie obniżonej wydolności jego różnych układów, zwiększające podatność na niekorzystne następstwa; charakteryzuje się zmniejszeniem odporności na czynniki stresogenne, ograniczeniem rezerwy adaptacyjnej i fizjologicznej (tj. pracą narządów na granicy wydolności)^2-5.

Choć w piśmiennictwie dostępne są dane dotyczące FS u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi (CVD – cardiovascular diseases), to brakuje informacji na temat występowania tego zespołu stricte u pacjentów z wadą zastawki aortalnej (AV – aortic valve), w tym z jej stenozą (AS – aortic stenosis). Wyjątkiem są artykuły dotyczące FS u pacjentów poddawanych zabiegowi w obrębie AV metodą chirurgiczną (SAVR – surgical aortic valve replacement) lub przeznaczyniową (TAVI – transcatheter aortic valve implantation)^5-12. FS wiąże się ze zwiększonym ryzykiem chorobowości i umieralności w przypadku obu typów zabiegów⁴. Również w wytycznych Europejskiego (ESC – European Society of Cardiology) i Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego (PTK) wskazano na istotne znaczenie FS właśnie u pacjentów kwalifikowanych do leczenia zabiegowego wady zastawkowej⁴. W związku z tym niniejszy artykuł rozpoczniemy krótką analizą danych dotyczących tego zagadnienia.

Zespół kruchości i stenoza aortalna a kwalifikacja do wymiany zastawki aortalnej (AVR)

Umiarkowany FS, podobnie jak zaawansowany wiek, przebyte zabiegi kardiochirurgiczne lub wyższe ryzyko zabiegu chirurgicznego, przemawia za kwalifikacją pacjenta do TAVI, a nie SAVR2,4. Skala przewidywanego ryzyka zgonu opracowana przez Towarzystwo...