Co znajdziesz w artykule?
Pokrzywka jest częstą, heterogenną etiologicznie chorobą, która w postaci ostrej dotyka 20-30 proc. populacji (przynajmniej jeden epizod), a w postaci przewlekłej 0,1-4 proc. Dotyczy chorych w przedziale 15.-70. r.ż., zwykle młodych dorosłych, częściej kobiet.[1,2] Charakterystycznym wykwitem skórnym jest bąbel pokrzywkowy z towarzyszącym świądem. Może także wystąpić obrzęk naczynioruchowy. Objawy te powstają na skutek aktywacji komórek tucznych i bazofilów oraz reakcji na uwalniane mediatory.[3,4] Do powstania reakcji pokrzywkowej może dochodzić na drodze immunologicznej i nieimmunologicznej.[5,6] Ze względu na znaczne obniżenie jakości życia pacjentów z pokrzywką przewlekłą stale poszukuje się nowych metod diagnostycznych umożliwiających identyfikację czynnika sprawczego.[7]
Spis treści
- Postępowanie diagnostyczne w pokrzywce przewlekłej
- Leczenie pokrzywki przewlekłej – wyzwania i kontrowersje
- Pokrzywka przewlekła a jakość życia
- Odmienności pokrzywki przewlekłej u dzieci i osób w wieku podeszłym
- Pokrzywka przewlekła a schorzenia układu sercowo-naczyniowego
- Pokrzywka przewlekła a zaburzenia metaboliczne
- Pokrzywka przewlekła a przewlekłe zapalenie tarczycy Hashimoto
- Pokrzywka przewlekła a toczeń rumieniowaty układowy
- Podsumowanie
W wytycznych EAACI/GA(2)LEN/EDF zaproponowano podział pokrzywki przewlekłej na:
- pokrzywkę spontaniczną – ostrą, trwającą poniżej 6 tygodni,
- przewlekłą, powyżej 6 tygodni. 3
Według niektórych danych nawet w 80 proc. przypadków udaje się wskazać prawdopodobny czynnik będący przyczyną rozwoju objawów chorobowych (tab. 1). 1 Należą do nich:

Tabela 1. Czynniki przyczynowe pokrzywek przewlekłych
- reakcje alergiczne wywołane ekspozycją pacjenta na produkty spożywcze,
- leki,
- alergeny zawodowe,
- toksyny