Co znajdziesz w artykule?

Pokrzywka jest częstą, heterogenną etiologicznie chorobą, która w postaci ostrej dotyka 20-30 proc. populacji (przynajmniej jeden epizod), a w postaci przewlekłej 0,1-4 proc. Dotyczy chorych w przedziale 15.-70. r.ż., zwykle młodych dorosłych, częściej kobiet.[1,2] Charakterystycznym wykwitem skórnym jest bąbel pokrzywkowy z towarzyszącym świądem. Może także wystąpić obrzęk naczynioruchowy. Objawy te powstają na skutek aktywacji komórek tucznych i bazofilów oraz reakcji na uwalniane mediatory.[3,4] Do powstania reakcji pokrzywkowej może dochodzić na drodze immunologicznej i nieimmunologicznej.[5,6] Ze względu na znaczne obniżenie jakości życia pacjentów z pokrzywką przewlekłą stale poszukuje się nowych metod diagnostycznych umożliwiających identyfikację czynnika sprawczego.[7]

Spis treści

W wytycznych EAACI/GA(2)LEN/EDF zaproponowano podział pokrzywki przewlekłej na:

  • pokrzywkę spontaniczną – ostrą, trwającą poniżej 6 tygodni,
  • przewlekłą, powyżej 6 tygodni. 3


Według niektórych danych nawet w 80 proc. przypadków udaje się wskazać prawdopodobny czynnik będący przyczyną rozwoju objawów chorobowych (tab. 1). 1 Należą do nich:

Tabela 1. Czynniki przyczynowe pokrzywek przewlekłych

Tabela 1. Czynniki przyczynowe pokrzywek przewlekłych

  • reakcje alergiczne wywołane ekspozycją pacjenta na produkty spożywcze,
  • leki,
  • alergeny zawodowe,
  • toksyny