Ingerencje w cykl miesiączkowy nastolatek z zaburzeniami fizycznymi i rozwojowymi

Krwawienia miesiączkowe mogą stwarzać istotne problemy nastolatkom niepełnosprawnym fizycznie i/lub intelektualnie, a także ich opiekunom. Jeżeli po dokonaniu oceny nastolatka, jej rodzina oraz ginekolog-położnik podjęli decyzję, że uzasadniona jest ingerencja w cykl miesiączkowy, należy przeanalizować zalety i wady metod hormonalnych i dokonać indywidualizacji postępowania z uwzględnieniem potrzeb danej pacjentki. Uzyskanie całkowitego zahamowania krwawień miesiączkowych może być trudne i należy omówić realistyczne oczekiwania z pacjentką i jej opiekunami. Celem ingerencji w cykl miesiączkowy powinno być jego optymalne zahamowanie, co oznacza zmniejszenie nasilenia i czasu trwania krwawień. Niezalecanymi metodami leczenia są hamowanie miesiączkowania przed wystąpieniem pierwszej miesiączki i ablacja endometrium. Optymalna opieka ginekologiczna nad niepełnosprawną nastolatką jest wszechstronna, z zachowaniem poufności i poszanowania godności pacjentki, a także jej maksymalnej autonomii, unikaniem szkodzenia oraz zwróceniem uwagi na jej wiedzę na temat dojrzewania płciowego, miesiączkowania, seksualności, bezpieczeństwa i wyrażania zgody na czynności seksualne.¹

Wykorzystano za zgodą. Prawo autorskie posiada American College of Obstetricians and Gynecologists