Co znajdziesz w artykule?
Ważne informacje
Cl. difficile jest bakterią beztlenową kolonizującą jelito grube. W Polsce nosicielami jest ok. 3 proc. dorosłych (w innych krajach 5-15 proc.), ok. 70 proc. noworodków i ok. 30 proc. hospitalizowanych.
Zmiana mikroflory jelitowej pod wpływem antybiotyków powoduje aktywację bakterii z wydzielaniem egzotoksyn A i B, które powodują rozwój biegunki i innych objawów.
Ciężkie zachorowania może wywołać hiperwirulentny szczep Cl. difficile NAP1/B1/027, którego wykrycie wymaga specjalnych technik PCR. Toksyny uszkadzają komórki nabłonka jelitowego i pobudzają wydzielanie wielu czynników indukujących zapalenie.
Zagrożenie zakażeniem
1. Zakażenie u ponad 95 proc. chorych występuje po stosowaniu cefalosporyn, klindamycyny, fluorochinolonów i innych.
2. Zagrożenie zwiększają także: chemioterapia nowotworów, zabiegi chirurgiczne, leki hamujące wydzielanie żołądkowe, jak inhibitory pompy protonowej czy antagoniści receptora H2.
3. Ważnym czynnikiem ryzyka są warunki środowiskowe – źródłem bakterii może być personel medyczny, drobny sprzęt, a spory mogą być obecne w szpitalnym środowisku (meble, pomieszczenia), gdy nie są przestrzegane procedury zapobiegania zakażeniom wewnątrzszpitalnym.
Spis treści
MT: Clostridium difficile to narastający problem kliniczny. Z czego wynika wzrost częstości zakażeń w ostatnich latach?
Prof. Tomasz Mach: Bakteria beztlenowa Clostridium difficile (Cl. difficile) jest główną przyczyną biegunki wywołanej antybiotykoterapią, ważnym patogenem zakażeń wewnątrzszpitalnych. Zakażenie wywołane Cl. difficile pojawia się u 15-20 proc. chorych przebywających w szpitalach lub w domach opieki i leczonych antybiotykami. Po połknięciu form przetrwalnikowych, tzw. sporów,
Dodaj do ulubionych
