Co znajdziesz w artykule?
Rekreacyjna aktywność ruchowa wiąże się z ryzykiem upadków i urazów, które powodują uszkodzenia tkanek – obrażenia sportowe. Większe ryzyko obrażeń występuje u osób, które podejmują aktywność fizyczną, nadmiernie intensywną, niedostosowaną do własnych możliwości, okazjonalną, podejmowaną bez uprzedniego przeprowadzenia rozgrzewki. Urazy najczęściej mają charakter ostry, rzadziej przewlekły. Najczęstsze ostre urazy rekreacyjne powodują obrażenia tkanek miękkich, to znaczy otarcie skóry, zranienie, stłuczenie mięśnia, naciągnięcia mięśniowo-ścięgniste, skręcenie w dużym stawie (najczęściej skokowym lub kolanowym). Rzadziej urazy rekreacyjne prowadzą do zwichnięcia w stawie lub złamania kości. Urazy przewlekłe powstają na skutek sumowania się mikrourazów ostrych. Pierwsza pomoc przed konsultacją lekarską opiera się na schemacie PRICE stosowanym przez 48-72 godziny:
P (protection) – odciążanie, unieruchomienie (np. orteza, szyna); R (rest) – zaprzestanie aktywności ruchowej uszkodzonej części ciała; I (ice) – lód na miejsce obrażenia; C (compression) – ucisk bandażem elastycznym; E (elevation) – uniesienie kończyny.
Spis treści
Systematyczna aktywność fizyczna (AF) jest niezbędnym czynnikiem zachowania zdrowia. Wiele dowodów naukowych świadczy o efektywności regularnej aktywności fizycznej w pierwotnej i wtórnej profilaktyce niezakaźnych chorób przewlekłych, w tym chorób układu krążenia, chorób nowotworowych, otyłości, cukrzycy, depresji, osteoporozy, i przedwczesnej śmierci. Wykazano ponadto istotną korzystną zależność pomiędzy dawką aktywności fizycznej a wieloma wskaźnikami zdrowia, takimi jak masa ciała,
Dodaj do ulubionych
