Leki inkretynowe w terapii skojarzonej: co działa najskuteczniej i kiedy?

W SKRÓ­CIE

Analogi hor­mo­nu in­kre­ty­no­we­go, jakim jest glu­ka­go­no­po­dob­ny pep­tyd 1, oraz in­hi­bi­to­ry pep­ty­da­zy di­pep­ty­dy­lo­wej 4 wy­peł­nia­ją nie­za­go­spo­da­ro­wa­ną prze­strzeń te­ra­peu­tycz­ną w le­cze­niu cu­krzy­cy ty­pu 2. Pro­wa­dzą do na­si­le­nia wy­dzie­la­nia in­su­li­ny przez ko­mór­ki β trzust­ki, ha­mo­wa­nia wy­dzie­la­nia glu­ka­go­nu, opóź­nia­ją opróż­nia­nie żo­łąd­ka i ogra­ni­cza­ją łak­nie­nie. Le­cze­nie pre­pa­ra­ta­mi o in­kre­ty­no­wym