Co znajdziesz w artykule?
- Omówienie wytycznych amerykańskich towarzystw IDSA i SHEA z 2021 r. dotyczących postępowania w zakażeniach Clostridioides difficile u dorosłych oraz odniesienie ich do wytycznych europejskich (ESCMID) i polskich
- Miejsce fidaksomycyny i wankomycyny w schematach terapeutycznych oraz inne możliwości postępowania
- Sposoby działań profilaktycznych, w których główną rolę odgrywa ograniczenie antybiotykoterapii
Spis treści
- Czy u pacjenta z pierwszym epizodem CDI lepiej zastosować fidaksomycynę niż wankomycynę?
- Czy u pacjenta z nawrotowym CDI należy raczej zastosować fidaksomycynę czy wankomycynę?
- Czy u pacjentów z CDI należy zastosować bezlotoksumab równolegle ze standardowymi antybiotykami czy same standardowe antybiotyki?
- Komentarz
Amerykańskie towarzystwa – Infectious Diseases Society of America (IDSA) oraz Society for Healthcare Epidemiology of America (SHEA) – w 2021 r. opracowały i opublikowały zaktualizowane wytyczne dotyczące leczenia zakażenia o etiologii Clostridioides difficile u dorosłych. Poprzednie wytyczne tych towarzystw wydano w 2017 r. W nowych zaleceniach skoncentrowano się na trzech aspektach. Dwa pierwsze to nowe miejsce fidaksomycyny w strategii terapeutycznej u pacjentów z pierwszym epizodem