Co znajdziesz w artykule?
  • Zespoły nakładania rozpoznaje się, gdy spełnione są kryteria diagnostyczne przynajmniej 2 układowych chorób tkanki łącznej przy dodatnim mianie przeciwciał przeciwjądrowych
  • Nie ma konkretnych schematów leczenia pacjentów ze zdiagnozowanymi zespołami nakładania. Terapia opiera się na lekach immunosupresyjnych, a dobór substancji zależy od dominującego obrazu klinicznego, ciężkości przebiegu choroby, schorzeń współistniejących oraz indywidualnych preferencji lekarza i pacjenta
  • W pracy scharakteryzowano poszczególne zespoły nakładania z uwzględnieniem obrazu klinicznego, diagnostyki i metod terapii
Spis treści

Układowe choroby tkanki łącznej stanowią bardzo szeroką i zróżnicowaną grupę chorób. Charakteryzują się różnorodnymi objawami klinicznymi i złożonym przebiegiem, zaś ich cechą wspólną jest autoagresja polegająca na wytwarzaniu przez układ immunologiczny przeciwciał skierowanych przeciwko antygenom zlokalizowanym w różnych narządach i tkankach. Jej konsekwencją jest utrzymywanie się przewlekłego stanu zapalnego, objawiającego się zróżnicowanymi dolegliwościami oraz prowadzącego często do