Spis treści
Szczególnie cenną metodą leczenia chorych ze stożkiem rogówki jest skojarzenie sieciowania włókien kolagenowych z wszczepem pierścieni śródrogówkowych.
Stożek rogówki jest przykładem niezapalnej, postępującej ektazji rogówki, która jest zazwyczaj obustronna i zajmuje jej centralny oraz paracentralny obszar. Nazwa wywodzi się od greckiego słowa kerato oznaczającego róg oraz łacińskiego conus oznaczającego stożek.
Pierwsze wzmianki o stożku rogówki pochodzą z pracy doktorskiej niemieckiego
Dodaj do ulubionych
