Co znajdziesz w artykule?
- Niniejszy artykuł stanowi przegląd prac badawczych dotyczących zastosowania analogów glukagonopodobnego peptydu 1 (GLP-1) oraz ich wpływu na zmniejszenie ryzyka rozwoju neowaskularyzacji plamki
Spis treści
Wraz ze wzrostem zastosowania analogów glukagonopodobnego peptydu 1 przez pacjentów z cukrzycą typu 2 (DM2 – diabetes mellitus type 2) oraz otyłością pojawiają się doniesienia naukowe dotyczące możliwego wpływu tych leków na narząd wzroku, w tym na rozwój i progresję zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem (AMD – age related macular degeneration). Wyniki publikacji badawczych nie są jednoznaczne w odniesieniu do ryzyka rozwoju neowaskularyzacji plamki. Większość autorów wskazuje jednak na
Dodaj do ulubionych
