Co znajdziesz w artykule?
Nerwiak zarodkowy współczulny (neuroblastoma – NBL) jest jednym z najczęstszych złośliwych nowotworów wieku dziecięcego (7-10 proc.). Może rozwijać się wszędzie tam, gdzie znajdują się embrionalne komórki części współczulnej układu autonomicznego – w jamie brzusznej, wzdłuż kręgosłupa, w klatce piersiowej lub na szyi. U ok. 50 proc. pacjentów z NBL stwierdza się przerzuty, głównie do szpiku kostnego, kośćca, węzłów chłonnych i wątroby, a znacznie rzadziej do mózgu i płuc. Rocznie odnotowuje się 6-11 zachorowań na 1 mln dzieci w wieku 0-15 lat, 50 proc. guzów występuje przed 2. r.ż., a 90 proc. przed 5. r.ż.[5,6,12,13] W Polsce rozpoznaje się rocznie ok. 60 nowych przypadków NBL.[6]
Diagnoza jest ustalana na podstawie badania histopatologicznego materiału z guza, a wyjątkowo na podstawie oceny cytologicznej przerzutów NBL w szpiku kostnym i stwierdzenia podwyższonego stężenia katecholamin lub ich metabolitów w moczu. W celu oceny rozległości choroby wykonuje się badania obrazowe (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, USG) okolicy guza pierwotnego i miejsc, w których mogą występować przerzuty, a także biopsję i trepanobiopsję szpiku kostnego. W celu oceny zajęcia kości wykonuje się scyntygrafię z użyciem technetu lub scyntygrafię całego ciała z zastosowaniem metajodobenzyloguanidyny (MIBG). Konieczne są również badania genetyczne komórek NBL.[5-7,12,14,15,18]
Spis treści
Niezwykłe cechy biologiczne nerwiaka zarodkowego współczulnego i występowanie postaci skrajnie różniących się przebiegiem i rokowaniem, od samoistnej regresji do bardzo szybkiego postępu choroby, a także występowanie, zwłaszcza u nastolatków, progresji o powolnym przebiegu, sprawiają, że ten nowotwór od wielu lat jest w centrum zainteresowania naukowców. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21 Obecnie ponad 60 proc. wszystkich dzieci z NBL zostaje