Jeszcze nie tak dawno problematyka dotycząca gier wideo w artykułach naukowych była niemal automatycznie umieszczana w rubryce „uzależnienia behawioralne”. Opisywano je m.in. w kontekście utraty kontroli, izolacji społecznej, regresu funkcjonowania, zaburzeń snu, zaburzeń nastroju. Sam przez wiele lat traktowałem ten temat z dużą ostrożnością. Tym bardziej zaskakuje mnie – pozytywnie – to, co obserwuję dziś w literaturze naukowej i praktyce klinicznej: powolna, ale wyraźna zmiana perspektywy.