Głód alkoholowy jest częstym objawem u pacjentów nadużywających alkoholu (AUD – alcohol use disorder), prowadzącym do powrotu do jego używania. Obecne metody terapeutyczne mają ograniczoną skuteczność w zapobieganiu nawrotom. Omawiana metaanaliza objęła 12 badań (z łączną liczbą 475 uczestników),
które spełniały kryteria minimum 10 sesji przezczaszkowej stymulacji magnetycznej (rTMS – repetitive transcranial magnetic stimulation), z oceną jej wpływu na występowanie głodu alkoholowego.
W porównaniu z grupami placebo rTMS wiązała się z istotną statystycznie redukcją głodu alkoholowego bezpośrednio po leczeniu (standaryzowana różnica średnich [SMD – standardized mean difference] = −0,79; 95% przedział ufności [CI – confidence interval]: −1,53 do −0,04; p = 0,04). Efekt utrzymywał się również w badaniach z 3-miesięcznym follow-upem (SMD = −0,44; 95% CI: −0,77 do 0,11; p <0,01). Analiza podgrup wskazała, że stymulacja przyśrodkowej kory przedczołowej (mPFC – medial prefrontal cortex) może być bardziej skuteczna w redukcji głodu alkoholowego niż stymulacja prawej lub lewej grzbietowo-bocznej kory przedczołowej, chociaż różnice te nie były jednoznaczne we wszystkich badaniach.
Wyniki sugerują, że rTMS może być skuteczną opcją postępowania u osób, które nadal spożywają alkohol mimo farmakoterapii i interwencji psychospołecznych.
Następny artykuł: