Co znajdziesz w artykule?
Jak bardzo istotnym problemem XXI wieku jest choroba wieńcowa (coronary artery disease – CAD), można zauważyć, analizując dane dotyczące zachorowalności i śmiertelności ludności w poszczególnych populacjach. I tak na przykład dla Polski częstość zachorowania na chorobę wieńcową wynosi średnio 620 przypadków na 100 tys. dla mężczyzn i 220 na 100 tys. dla kobiet. Dane z 2013 roku wskazują na znaczny wzrost (od 0,6 do 1,4 proc.) liczby nagłych zgonów sercowych w wyniku choroby wieńcowej – tym samym CAD stała się najczęstszą przyczyną śmieci w Europie.[1] W 2016 roku ok. 20 proc. wszystkich przypadków śmiertelnych w Niemczech spowodowanych było przez CAD.[2]
Spis treści
Choroba niedokrwienna serca (ischaemic heart disease – IHD) obejmuje wszystkie stany niedokrwienia mięśnia sercowego bez względu na patomechanizm. Zdecydowanie najczęstszą przyczyną IHD jest choroba wieńcowa, czyli niedokrwienie mięśnia sercowego związane z patologiami w obrębie tętnic wieńcowych. 3, 4 CAD zależna od miażdżycy jest przyczyną ponad 98 proc. IHD.
Niniejszy artykuł dotyczy postępowania w przypadku niestabilnej choroby wieńcowej w sytuacjach wybranych przez autorów.
![Ryc. 1. Obowiązujący kliniczny podział choroby wieńcowej.[5]](/media/zs/j9/zsj955vj0d33smow4vjbzkz977i6.webp)
Ryc. 1.