Hybrydowa metoda wyciskowa

OPIS PRZYPADKU

Pacjentka z brakami zębowymi i obniżoną wysokością zwarciową (ryc. 1 i 2) wymagała etapu przygotowawczego, w którym metodą bezpośrednią została odtworzona prawidłowa wysokość zwarciowa przy użyciu materiału złożonego (ryc. 3).

Ryc. 1.

Ryc. 2.

Ryc. 3.

W miejsca brakujących zębów zostały wprowadzone tytanowe implanty zębowe. Na wizytach kontrolnych sprawdzano biofunkcjonalność nowej sytuacji okluzyjnej, prowadzenie kłowe i sieczne. Po osteointegracji implantów oraz po okresie adaptacyjnym do nowej sytuacji okluzyjnej przystąpiono do przygotowania podłoża protetycznego do wycisku (ryc. 4).

Ryc. 4.

Krok po kroku

Zastosowano podwójną retrakcję na oszlifowane poddziąsłowo zęby 17, 16, 15, 14, 13 pod korony całoceramiczne oraz pojedynczą nić retrakcyjną na zębach 11, 21, 22, 23 oszlifowanych dodziąsłowo pod licówki całoceramiczne, dokręcono transfery wyciskowe do łyżki zamkniętej na implantach w okolicy zębów 12 i 24.

Następnie wykonano wewnątrzustną kontrolę metalowej łyżki otwartej składanej (ryc. 5).

Ryc. 5.

Zabezpieczono otwarte części łyżki wyciskowej woskiem modelowym (ryc. 6).

Ryc. 6.

Do łyżki wyciskowej wprowadzono pierwszą warstwę twardą masy wyciskowej poliwinylosiloksanowej (ryc. 7),

Ryc. 7.

którą wprowadzono na podłoże protetyczne. Po związaniu masy wyciskowej usunięto łyżkę z ust i skontrolowano poprawność pierwszej warstwy wycisku (ryc. 8).

Ryc. 8.

Następnie wykręcono transfery do łyżki zamkniętej i do implantów dokręcono transfery wyciskowe do łyżki otwartej. Skalpelem wycięto przestrzenie w pierwszej warstwie masy wyciskowej, stwarzając miejsce dla transferów wyciskowych do łyżki otwartej (ryc. 9).

Ryc. 9.

Po kontroli łyżki w ustach otwarte przestrzenie w łyżce wyciskowej zablokowano woskiem modelowym (ryc. 10).

Ryc. 10.

Usunięto zewnętrzne nici retrakcyjne z zębów 17, 16, 15, 14, 13 (ryc. 11).

Ryc. 11.

W wycięte przestrzenie pierwszej warstwy masy wyciskowej wprowadzono świeżą porcję twardej masy wyciskowej (ryc. 12).

Ryc. 12.

Jednocześnie wprowadzono na całą powierzchnię łyżki wyciskowej drugą warstwę rzadkiej masy wyciskowej poliwinylosiloksanowej (ryc. 13).

Ryc. 13.

Ocena poprawności wycisku

Po odkręceniu transferów wyciskowych od implantów łyżkę zdejmujemy z podłoża protetycznego, oceniamy poprawność uzyskanego wycisku hybrydowego (ryc. 14).

Ryc. 14.

W miejscach, gdzie zostały wycięte przestrzenie w pierwszej warstwie masy wyciskowej, mamy cechy wycisku dwuwarstwowego jednoczasowego umożliwiającego odwzorowanie elementów nierównoległych podłoża protetycznego. W pozostałych miejscach wycisku mamy cechy wycisku dwuwarstwowego dwuczasowego z dobrą kompresją drugiej warstwy wyciskowej do szczeliny dziąsłowej preparowanych zębów. Kompresja drugiej warstwy ułatwia szczegółowe odwzorowanie okolicy poddziąsłowej filarów zębowych. Dzięki takiemu postępowaniu wyciskowemu mamy możliwość wykonania na jednym modelu roboczym wszystkich rodzajów zaplanowanych uzupełnień protetycznych (ryc. 15),

Ryc. 15.

co zapewnia dokładność i zadowalający efekt kliniczny (ryc. 16).

Ryc. 16.