Streszczenie
W ciągu ostatnich 30 lat zgromadzono dużą liczbę dowodów, które wykazały, że depresja jest częstym zaburzeniem współistniejącym u chorych na cukrzycę typu 1 lub 2. Stwierdzono, że u chorych na cukrzycę depresja występuje dwukrotnie częściej niż u ich rówieśników bez cukrzycy. Częstość nasilonych objawów depresji waha się od 21 do 27%, odpowiednio w cukrzycy typu 1 i typu 2. Niższe wartości (11,4%) obserwowano w badaniach, w których posługiwano się wywiadami psychiatrycznymi, kiedy istniała możliwość wykrycia objawów zależnych od innych przyczyn. Niezależnie od częstszego występowania depresji u osób z rozpoznaną wcześniej cukrzycą liczne badania prospektywne wykazały, że przebycie depresji kiedykolwiek w życiu zwiększało ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2 w późniejszym okresie.
Wzajemny wpływ depresji i cukrzycy
Wykazano, że objawy depresji są związane z podwyższonymi wartościami stężeń glukozywe krwi i nasileniem powikłań cukrzycy, np. choroby niedokrwiennej serca. Pojawia się coraz więcej dowodów wskazujących, że ze współistnieniem depresji u chorych na cukrzycę związane są istotne dodatkowe obciążenia czynnościowe, finansowe i psychologiczne. W kilku badaniach wykazano, że dorosłych chorych na cukrzycę i jednocześnie na depresję charakteryzuje gorsze stosowanie się do zaleceń dotyczących diety, ćwiczeń fizycznych i leków. Stwierdzono, że koszty medyczne związane z depresją o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego są o 51-86% wyższe niż u chorych mówiących o niewielkiej depresji. Koszty medyczne opieki nad chorymi na cukrzycę i depresję były 4,5 razy wyższe niż nad chorującymi tylko na cukrzycę. Chorzy ze współistniejącą depresją również częściej korzystają z opieki ambulatoryjnej i wykorzystują większą liczbę recept.
Wykazano także, że współistniejąca depresja silnie wpływa na niesprawność czynnościową. Dane z National Health Interview Study wykazały, że chorzy na cukrzycę ze współistniejącą depresją 7,15 razy częściej doświadczają czynnościowej niesprawności (tzn. zaburzeń funkcjonowania w pracy i życiu społecznym) w porównaniu z grupą osób chorych tylko na jedno z tych schorzeń. Simon i wsp. stwierdzili, że ponad 50% chorych, u których rozpoznano depresję i cukrzycę, z grupy objętej opieką zdrowotną, zgłaszało brak zatrudnienia.
Dodaj do ulubionych