Streszczenie
Ilustrują one związek między stanem zdrowotnym jamy ustnej a chorobami układu sercowo-naczyniowego i częstością zgonów. Opis tej zależności stał się możliwy dzięki wnikliwej, 5-letniej obserwacji 10 958 chorych na cukrzycę typu 2 (T2DM), obojga płci, w wieku 55-88 lat, charakteryzujących się zwiększonym ryzykiem wystąpienia incydentów sercowo-naczyniowych. Uczestników badania proszono,w czasie wstępnego badania lekarskiego, o udzielenie odpowiedzi na dwa pytania: 1) liczbę naturalnych zębów oraz 2) liczbę dni w ciągu poprzedzającego roku, w których chory obserwował samoistne krwawienie z dziąseł, w następstwie szczotkowania zębów lub spożywania pokarmów. Pytanie nie obejmowało krwawień wynikających z interwencji stomatologicznej, utraty zęba lub urazu twarzy. Mniejsza liczba zębów i większa liczba dni, w których chory obserwował krwawienie z dziąseł, wskazywała na gorszy stan zdrowotny jamy ustnej.
W okresie obserwacji odnotowywano wszystkie incydenty sercowo-naczyniowe zarówno zakończone, jak i niezakończone zgonem. Dane o zgonie pacjenta czerpano ze świadectwa zgonu, raportów z autopsji i notatek klinicznych. Informacje dotyczące incydentów naczyniowych niezakończonych zgonem zbierano z zapisów klinicznych, wyników badań biochemicznych (troponiny, kinaza kreatyninowa), zapisów EKG, wyników badań tomograficznych i rezonansu magnetycznego (w przypadku podejrzenia incydentu mózgowego). Chorobę niedokrwienną serca (CVD) definiowano jako zgon sercowy (w tym nagła śmierć), zawał serca niezakończony zgonem, zawał bezobjawowy, rewaskularyzację oraz hospitalizację z powodu niestabilnej dusznicy bolesnej. Za incydent mózgowy przyjęto zgon związany z tym incydentem, udar niezakończony zgonem, przemijające niedokrwienie mózgu oraz krwotok podpajęczynówkowy.
Dodaj do ulubionych