Samodzielna kontrola stężenia glukozy we krwi: słabo wykorzystywane narzędzie

Chociaż bez właściwych narzędzi pomiarowych nie jest to niemożliwe do wykonania, zajęłoby to znacznie więcej czasu i pozbawiło nas cennych informacji potrzebnych do rozwiązania zaistniałego problemu.
Podobnie do opisanej powyżej sytuacji, poprzednie generacje chorych na cukrzycę, posiadających dostęp jedynie do badań z moczu lub wyników laboratoryjnych stężenia glukozy, miały ograniczone informacje, na podstawie których mogły oprzeć codzienne decyzje dotyczące samodzielnego leczenia.
Pojawienie się metody samodzielnej kontroli glikemii (self-monitoring of blood glucose, SMBG) w późnych latach 70. ubiegłego wieku przyniosło chorym na cukrzycę możliwość korzystania z cennego narzędzia przydatnego do samodzielnego leczenia. Uniezależnieni od niewygodnych badań laboratoryjnych lub niedokładnych oznaczeń z moczu chorzy uzyskali dostęp do precyzyjnych pomiarów stężenia glukozy otrzymywanych w ciągu kilku minut, z wykorzystaniem podręcznego glukometru i niewielkiej kropli krwi. Mając dostęp do oznaczeń stężeń glukozy we krwi wykonywanych w każdej chwili, chorzy mogą poprawić kontrolę glikemii i zapobiec występowaniu ostrych i przewlekłych powikłań.

Kontrowersje związane z SMBG

Częstość wykonywania testów w ramach SMBG jest różna i zależy od indywidualnych potrzeb chorego. Chorym na cukrzycę (typu 1 lub 2) przyjmującym insulinę zaleca się wykonywanie SMBG trzy lub więcej razy na dobę. Większość lekarzy zgadza się co do istotności monitorowania stężenia glukozy w tej grupie chorych. Skuteczność SMBG wśród chorych nieprzyjmujących insuliny wzbudza wiele kontrowersji. Wytyczne dotyczące chorych na cukrzycę typu 2 nie są jednak precyzyjne i nie zalecają określonej częstości pomiarów.
Wraz z pierwszym opracowaniem tego typu testów z przedstawioną innowacją w opiece nad chorymi na cukrzycę wiązano wiele nadziei: miała zachęcać do tworzenia nowego poziomu współpracy pacjent-lekarz, upoważniać chorych do bardziej aktywnego udziału we własnym leczeniu i działać jako osobisty przewodnik rozwiązywania problemów dotyczących kontroli stężenia glukozy związanych z dietą, aktywnością fizyczną, podróżami i innymi zmianami stylu życia.