Streszczenie
Zapalenie przyzębia
Zapalenie przyzębia jest przewlekłą chorobą zapalną jamy ustnej, która obejmuje dziąsła, zęby oraz podtrzymujące je kości. Zapalenie przyzębia definiuje się klinicznie jako utratę umocowania zębów w tkance łącznej oraz utratę kości zębodołowej. Jeżeli zapalenie przyzębia pozostanie nieleczone, zęby objęte procesem chorobowym wypadną.
W wielu przypadkach zapalenie przyzębia jest drugim stadium procesu zapalnego, który rozpoczyna się od zapalenia dziąseł. Zapalenie dziąseł klinicznie objawia się obrzękiem i zaczerwienieniem tkanek, ale nie dochodzi do utraty łącznotkankowego umocowania powierzchni korzeni zębów do kości. Naciek z komórek zapalnych w zapaleniu dziąseł składa się głównie z granulocytów obojętnochłonnych z jądrem wielopłatowym (ostre zapalenie), natomiast w obrazie histopatologicznym zapalenia przyzębia dominuje naciek z plazmocytów (przewlekłe zapalenie).
Objawy kliniczne zapalenia przyzębia obejmują obrzęk, zaczerwienienie i krwawienia z dziąseł, pojawienie się przerw między zębami, obluzowanie zębów oraz odsłonięcie powierzchni korzeni w następstwie utraty kości wokół zębów. Choroba może występować lokalnie, zajmując kilka zębów, ale może też być uogólniona. Na rycinie 1 przedstawiono ciężkość zapalenia dziąseł u chorego, u którego 3 miesiące przed wykonaniem tego zdjęcia zastosowano początkowe niechirurgiczne leczenie zapalenia przyzębia.
U pacjentów z chorobami układowymi, takimi jak cukrzyca, choroba jest często bardziej uogólniona. Chorzy ze złą kontrolą glikemii często trafiają do stomatologa z powodu ciężkiego zapalenia tkanek dziąseł z cechami utraty podparcia zębów, które z reguły objawia się rozsunięciem zębów, co powoduje, że między zębami pojawiają się szpary (diastemy). Mimo podobnego nasilenia powstawania płytki nazębnej (stanowiącej miejsce gromadzenia się bakterii) u chorych ze źle kontrolowaną cukrzycą typu 2 obserwuje się bardziej nasilone krwawienia z dziąseł w porównaniu z chorymi z dobrą lub umiarkowaną kontrolą glikemii. Chorzy ze źle kontrolowaną cukrzycą typu 2 są bardziej narażeni na progresję choroby przyzębia niż pacjenci, u których kontrola cukrzycy jest prowadzona skuteczniej.
Leczenie przewlekłego zapalenia przyzębia obejmuje zazwyczaj instrukcje dotyczące higieny jamy ustnej, informacje na temat roli diety, a także profesjonalne czyszczenie zębów i dziąseł za pomocą ręcznych instrumentów lub urządzeń ultradźwiękowych. Leczenie może również obejmować stosowanie przeciwbakteryjnych płynów do płukania jamy ustnej, antybiotyków podawanych miejscowo lub systemowo, a także interwencji chirurgicznych.
Dodaj do ulubionych