Streszczenie
Chory przyjmował w razie potrzeby naproksen 500 mg i cyklobenzaprynę 10 mg. W wywiadzie rodzinnym było wiele przypadków cukrzycy typu 2 i nadciśnienia tętniczego. W badaniu przedmiotowym, oprócz otyłości trzewnej, nie stwierdzono innych odchyleń. W wynikach najnowszych badań laboratoryjnych z odchyleń od normy stwierdzono glikemię przygodną 264 mg/dl, cholesterol całkowity 225 mg/dl, triglicerydy 459 mg/dl, HDL 27 mg/dl, LDL 144 mg/dl. Wartość hemoglobiny glikowanej była tak duża, że nie mogła być oznaczona, a stężenie peptydu C wynosiło 2,6 ng/ml.
Poinformowaliśmy chorego o nowym rozpoznaniu i zaprezentowaliśmy kilka opcji terapeutycznych. Chory zgodził się wdrożyć dietę i modyfikacje stylu życia, jednak nie wyrażał chęci przyjmowania dwóch lub trzech leków doustnych. Opowiedział się jednak za wdrożeniem intensywnej insulinoterapii w celu uzyskania optymalnej kontroli. Chory przeszedł edukację diabetologiczną, został poinstruowany w zakresie prowadzenia samokontroli, używania pena insulinowego oraz rozpoznawania objawów hiper- i hipoglikemii.
Rozpoczęto terapię analogami insulin w algorytmie: insulina podstawowa plus bolusy przedposiłkowe z użyciem 16 jednostek glarginy w ciągu doby i stałej dawki insuliny aspart, 6 jednostek przed każdym posiłkiem. Zalecono także zaprzestanie spożywania napoju Mountain Dew. Wyjściowe stężenia glukozy chorego przedstawiono w tabeli 1. Zalecane docelowe wartości glikemii na czczo wynosiły 80-150 mg/dl, a przygodnej 80-20 mg/dl. Każde stężenie glukozy <70 mg/dl było uznawane za łagodny epizod hipoglikemii, a <60 mg/dl za ciężki.
Przez pierwsze 12 dni wartości glikemii u chorego pozostawały w zakresie hiperglikemii z największymi wartościami glikemii przed snem. Zwiększono dawkę glarginy do 20 jednostek na dobę, natomiast dawki przedposiłkowe pozostawiono na poziomie 6 jednostek przed posiłkiem. Stężenia glukozy u chorego w ciągu następnych 2 tygodni przedstawiono w tabeli 2.
Dodaj do ulubionych